امروز کندتر از روزهای دیگرم اما سعی دارم آرامشم را حفظ کنم و از این کندی به نفع تمرکز استفاده کنم. ماجرا مربوط میشود به دیشب. دیشب لباسشویی را به قرار هر سه ماه یکبار روی حالت خودشویی قرار دادم. ماشینهای شستوشو نیاز دارند چند ماه یکبار با پودر جرمگیر مخصوص جرمزدایی شوند. این کار […]
جدی و متمرکز به کار مشغولم. به آهنگ بیکلامی گوش میکنم. خبرهای بد دانه دانه از راه میرسند. سرمایهگذار از همکاری منصرف شد. یکی از طلبکارها به خاطر مسائل اضطراری درخواست پول درشتی کرد. به خاطر نوسان دلار متضرر شدیم. گریه نمیکنم. فروپاشیدم اما زمان گریستن نیست. یک ثانیه را هم نباید هدر کنم. به
آسمان آبیست. چه آسمانی. ابرها سفید سفید سفید. چه ابرستانی. هوای مطبوع آمیخته به بوی علف. چه شوق نفسی. کند اما متمرکزم. کند نه به معنای کرختی. به معنای هشیاری و تمرکز. بعد از مدتها از سرعتطلبی و سراسیمگی پا پس کشیدم. کند و هشیار و متمرکزم. بدون ولعی برای اتلاف وقت یا هراسی برای
از افزودن و کاستن ادامۀ مطلب »
امروز بعد از سه روز، روزانه ده ساعت کار بالاخره اولین جرقههای ایده از راه رسید. از شوق شعله کشیدم. با همهی تردیدها و اضطرابهایی که برای تامین منابع مالی دارم باز قدرت احساس بر افکار چربید. لبخندی عمیق تا رگ قلبم نفوذ کرد. این شعف بعد از ماهها زخمپیچه بدجور به جانم نشست. بشکنزنان
امروز و دیروز در هم تنیدند. جملهها را نمیدانم از زبان دیروز انتخاب کنم یا امروز. مثلا بگویم دیشب ساعت ۴ امروز خوابیدم؟ یا امروز تا ساعت ۴ صبح کار کردم و کنترلی روی اشتیاقم به کار نداشتم. یا بگویم دیشب از فرط اشتیاق تا ۴ صبح کار کردم. گیج شدم. به من بگویید الان
امروز، امروزست یا دیروز؟ ادامۀ مطلب »
امروز افسارم افتاده بود دست یک گنجشک. از محفظهی باز لولهی هواکش آشپزخانه یک گنجشک پریده بود داخل. مهمان وروجک. حالا نپر کی بپر. سعی کردم با آب و ارزن پذیرایی گرمی کنم اما نه گویا اعلیحضرت اشتها نداشتند. ببین دهنش دائم باز بود اما متاسفانه میلی به غذا نشان نداد. چند ساعتی توی خانه
دیروز فرصت نشد یادداشتی منتشر کنم. تمام روز مشغول بودم. به خودم که آمدم از نیمه شب گذشته بود. از دیروز روی برنامهریزی متمرکزم. هدفگذاری کردم. مطابق با آن از زیستآرشيوم* منابعم را اولویتبندی کردم. عادتهایی همسو با مهمترین اهدافم تعریف کردم و برای ردیابی آن چکلیست ساختم. برای رتبه دادن به خروجی امتیاز و
پایداری، زیستآرشيو و چند گلایهی کوچک ادامۀ مطلب »
این روزها بین احساسات و منطق در نوسانم. نیمهی اول روز شاد و خوشبین و پرانرژیام. نیمهی دیگر وحشتزده، ناامید و متزلزل. صبحم را با هدفمندی و برنامهریزی میآغازم. با تحرک و یادگیری و خودمراقبتی. اواسط روز گره میخورم. کارهای اداری و مسائل مالی همیشه غیرقابلپیشبینی و معمولا منجر به ناکامیست. بدقولی، وعدههای ضد و
شرح مختصری از زندگی روی تردمیل ادامۀ مطلب »
از محمود درویش شعر میخواندم. نام کتاب مجذوبم کرد. اگر بگویم عکس روی جلد و نویسنده بیتاثیر بود دروغ گفتهام. با این حال از نام کتاب بیشترین جذبه را دریافت کردم. تا فهرست را دیدم و چشمم به اسم کتاب در عنوان شعرها افتاد؛ پریدم صفحهی ۳۳. نام شعر: آن زن جملهی اسمیه است آن
از وسوسههای وسواس تا وسواس هدر ندادن زمان ادامۀ مطلب »
