راهنمای آماده‌سازی کیف نجات 🔹 مدارک ضروری 🔹 آب و غذا 🔹 بهداشت و سلامت 🔹 پوشاک و اسکان 🔹 ابزار و تجهیزات 🔹 ارتباط و ناوبری 🔹 ایمنی و دفاع 🔹 سایر موارد ⭕️نکته: 📌این لیست بر اساس نیازهای عمومی تنظیم شده و می‌توانید بسته به شرایط شخصی (سفر، محل زندگی، بیماری‌های خاص) آن […]
چک‌لیست مراقب خودت باش ادامۀ مطلب »
اگر قرار بود حالم را توصیف کنم با یک کلمه وصفش می‌کردم، اضطراب. سال‌ها با اضطراب زیستم و در یک سال اخیر هیچ احساسی را خالص و خالی از اضطراب درک نکردم. همین حالا که این کلمات را می‌نویسم مضطربم. مزه‌ی تلخی در دهانم حس می‌کنم. داخل شکمم انگار کیسه بوکس دارم. کیسه بوکسی سنگین
بعضی روزها نوشتن دشوارترست. چاره چیست؟ نوشتن. نوشتن از ناتوانی در نوشتن. نوشتن از تنگی وقت، کندی، کسالت، مسئولیت و مشغله. امروز بیشتر از هر زمانی معتقدم نوشتن با نوشتن آغاز می‌شود. نه با رویای نوشتن. نه با وعده‌ی امروز و فردا. نه با فرشته‌ی الهام و نازل شدن ایده. نه فقط برای نوشتن بلکه
هر چه بیشتر می‌آموزم، بیشتر احساس حماقت می‌کنم در برابر همه‌ی چیزهایی که نمی‌دانم. بااین‌حال میلی سیری‌ناپذیر درونم احساس می‌کنم. میلی سیری‌ناپذیر که اجازه نمی‌دهد از آموختن ناامید شوم و دست بکشم. میل و وجدِ اکتشاف. لذتِ کودکانه‌ی کنجکاوانه با جهان مواجه شدن به اندازه‌ای‌ست که می‌تواند بر رنجِ ناآگاهی پیروز شود.
ادبیات شگفت‌زده‌ام می‌کند. هنر به وجدم می‌آورد. عاشق زندگی می‌شوم وقتی می‌بینم به تعداد هنرمندان و نویسندگان فرصت برای خلق هست. دنیا از این منظره چقدر عادلانه به نظر می‌رسد. یک زندگی، فقط یک زندگی، یک زندگی برای همه. اینکه مصرفش کنی یا به آن چیزی بیفزایی؛ اینکه هدرش دهی یا جهان‌های تازه خلق کنی؛
عدالت به شیوه‌ای دیگر ادامۀ مطلب »
امروز روز پاکسازی بود. روز پاکسازی و تلاش برای یکپارچگی. تمام پیج‌های بی‌فایده‌ی اینستاگرام را آنفالو کردم. حساب‌های اضافی‌ام را در اینستاگرام بستم و از فردا اینستاگرام را از گوشی به لپ‌تاپ منتقل می‌کنم. اگر دغدغه‌ی محتواسازی در اینستاگرام نبود دلم می‌خواست برای همیشه از شرش خلاص می‌شدم. با تمام وقت‌های کوچکی که در اکسپلورگردی
۱.از ماجراهای امروز هر چه می‌گردم چیز دندان‌گیری بیرون نمی‌آید. دو تا دو ساعت برق و آب و اینترنت نداشتم. بقیه روز هم در حال ارزیابی و آنالیز اپلیکیشن‌های برنامه‌ریزی بودم. اما هیچ که هیچ. ۲.از سیاست‌ها و روش کار با برنامه‌ی obsidian خوشم آمد اما از گرافیک برنامه اصلا. دلم گیر کرده پیش یک
امروز هم به رنگ کردن گذشت. این‌بار رنگ زدن به جزئیات. تغییر رنگ تابلوها، میز و وسایل ریزتر. با رنگ تازه‌ای آشنا شدم. رنگ لاکی. قبلا از رنگ سلفی دکور استفاده می‌کردم قبل‌ترش از مولتی‌سرفیس و قبل از همه‌ی این‌ها از رنگ اکرلیک. تجربه‌ی کار با رنگ مغناطیسی را هم دارم. اما تجربه‌ی کار با
رنگ‌بازی ادامه دارد… ادامۀ مطلب »
امروز از آن روزهای شلوغ بود. از صبح که بیدار شدم تازه همین حالا فرصت نشستن یافتم. نهارم را هم سرپا خوردم. بااین‌حال به طرز شگفتی هنوز سرحال و لبریز شوقِ کارم. جسمم خسته و دردناک است اما ذهنم تیز و آماده. امروز بالاخره رنگ‌ها را به اتاقم دعوت کردم. هفته‌ها طول کشید تا بتوانم
رنگ، رنگ، رنگ، رنگ من، رنگ‌های من… ادامۀ مطلب »
امروز برای دومین بار فیلم the American را دیدم. بار دیگر از شجاعت و سماجت قهرمان داستان به وجد آمدم. جنگیدن و جنگیدن و جنگیدن و با هیچ شرایطی کوتاه نیامدن. دفعه‌ی اول که با دوستم فیلم را دیدیم آن‌قدر هیجان داشتیم که ساعت‌ها درباره‌اش گفت‌وگو کردیم. این‌بار اما در خلوت فیلم را دیدم و
می‌خواهی چه کسی باشی؟ ادامۀ مطلب »
