عدالت به شیوه‌ای دیگر

ادبیات شگفت‌زده‌ام می‌کند. هنر به وجدم می‌آورد. عاشق زندگی می‌شوم وقتی می‌بینم به تعداد هنرمندان و نویسندگان فرصت برای خلق هست. دنیا از این منظره چقدر عادلانه به نظر می‌رسد. یک زندگی، فقط یک زندگی، یک زندگی برای همه. اینکه مصرفش کنی یا به آن چیزی بیفزایی؛ اینکه هدرش دهی یا جهان‌های تازه خلق کنی؛ همه به تو بستگی دارد. به ما بستگی دارد. فرصت داریم تا از افشره‌ی زیست منحصربه‌فردمان، از نگرش و سگالش متمایزمان، از مسیر علاقه و اشتیاق و احتیاج فردی‌مان در به روی جهان‌های تازه بگشاییم. یا اینکه نیش باشيم و به جان خود و دیگران تاول بیندازیم.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *