امروز برای دومین بار فیلم the American را دیدم. بار دیگر از شجاعت و سماجت قهرمان داستان به وجد آمدم. جنگیدن و جنگیدن و جنگیدن و با هیچ شرایطی کوتاه نیامدن. دفعهی اول که با دوستم فیلم را دیدیم آنقدر هیجان داشتیم که ساعتها دربارهاش گفتوگو کردیم. اینبار اما در خلوت فیلم را دیدم و بعد از آن انبوه سوال بود که بر ذهنم سرازیر شد.
اما مهمترین سوال این بود. میخواهی چه کسی باشی؟ به چه قیمتی؟ چه هزینهای را حاضری برایش پرداخت کنی؟
حتی برای لحظاتی نسبت به خودم احساس انزجار کردم. احساس تنبلی، بهانهتراشی، نجنگيدن به قدر کافی به گلویم چنگ انداخته بود. باید با این احساس کاری کنم. باید برای این وجد و انزجار اقدامی کنم. این نسخهای که هستم بسیار ضعیفتر و اهمالکارتر از آن کسیست که میتوانم باشم.
باید هر روز نه بلکه هر ساعت از خودم بپرسم میخواهی چه کسی باشی؟ حاضری برایش چه کار کنی؟ همین حالا نه حتی یک دقیقه بعد.