سال‌هابه جهان نگریستماز تابوتی به تابوت دیگرو هرگزدستم به زندگی نرسیدمن در تمام سرزمین‌ها

نامه‌ی دیشب، نتیجه‌اش شد سرآغاز یک روز متفاوت. اگر بخواهم امروز را خلاصه کنم،

امروز آرامش عمیقی دارم. سرخوشِ خلوتم. لایه‌های مختلف درون و پیرامونم را به جادوی

نه که نخواهم بنویسم. نمی‌توانم. در شکم شرم افتادم و اسیدِ رقت تجزيه‌ام می‌کند.

ای شهاب آرزوقد فراز کنبه ابرها بگوکه از ستاره‌هاحصار بشکنندبگریندبغرند بر زمین بگو اگر

حفره‌کاوی بریده‌نفسمتیشه‌ی کلمه می‌زنمشعر نمی‌جوشد

موهایم را می‌چینم. بند بند می‌چینم. با انگشتانم اندازه می‌گیرم و با احتیاط کوتاه

آنقدر خوشحال نبودم که به سرم زد یک ایده را آزمایش کنم. آزمودن خوشحالی

تمام فریادهای عالم در سینه‌‌ام بودآتش‌فشانیدر آستانه‌ی انفجار تمام عشق‌های جهان در اندیشه‌‌ام بودزمستانینوروزها