سرم کندوست. با وز وز بی‌پايان هزاران زنبور. بی‌‌کارگاهِ شهدی. افکارِ گزنده تاول به

بیماری کرخت و کم‌حوصله‌ام کرده است. روزها قبل از اینکه بتوانم کاری از پیش

تو زیباییتو زیباییاما نه جوری که دیگرانزیبایی منحصربه‌فرد خودت را داریو همین است که

از هذیان‌‌نویسی نمی‌ترسم اما از انتشارش بیم دارم. گاهی فکر می‌کنم اگر حوصله‌ی شرح

1⃣امروز تب بیشتر از روزهای دیگر بود. در همین چند روز بیماری به‌قدری ضعیف

کاسه‌ به کاسه می‌کنیشوقت رابه شوقی دیگرمهرت رابه مهری دیگرذوقت رابه ذوقی دیگرو هیچ

تمام دیشب و امروز در تب سوختم. درد و دما لحظه به لحظه اوج

عطش شعرست درونماژدهای تبترسشبدهان گشوده بر پیکرم لبلبلبدنبال لبان شعر می‌گردمتا از دهانشخورشید بشنوم

من عاشق مفهوم‌گریزی و مفهوم‌پردازی‌ام. عاشق گریختن از مفاهیم معمول کلمات در فرهنگ عامیانه