دلتنگ بودم، برای شما، برای نوشتن. سه هفته درگیر اسباب‌کشی بودم. کار و مسئولیت

با رویا زنده‌م. با رویا زنده موندم. با رویا سخت‌جونم. گیرم که کابوس کابوس

جابه‌جایی، با تمام دردسرها و مسئولیت‌هایش، به شکلی شگفت‌انگیز جریان معمول زندگی‌ام را برهم

خانه پر از جعبه است. جعبه‌های پاره و بی‌نظم. نیروهای باربری به‌قدری سهل‌انگار و

لال‌واژه شدم. در سرم تصویری، خیالی، مفهومی نیست. یک دهان بزرگ در سرم باز

این چند روز درگیر اسباب‌کشی بودم. دائم چیزکی می‌نوشتم، اما به انتشار قد نمی‌داد؛

این روزها تمرینِ سخت‌جانی می‌کنم. چگونه؟ با خودگویی مثبت، پاداش‌های در دسترس، دعوت‌ به

روز پرمشغله‌ای داشتم. این روزها مشغول کارتن‌پیچ کردن وسایل برای اثاث‌کشی‌ام. امروز کارتن کم

✅خودت را به مردن نزن. تا هستی، زنده باش. برای زنده ماندن بجنگ. ✅از