امروز و دیروز در هم تنیدند. جمله‌ها را نمی‌دانم از زبان دیروز انتخاب کنم

امروز افسارم افتاده بود دست یک گنجشک. از محفظه‌ی باز لوله‌ی هواکش آشپزخانه یک

دیروز فرصت نشد یادداشتی منتشر کنم. تمام روز مشغول بودم. به خودم که آمدم

تبر را فرود آوراین شعرِ بی‌سر رابکُشهر بار می‌گویم:«نوبتِ بریدنم است»و توهمیشه کُندیاندیشه‌ی تبر

تبر را فرود آوراین شعرِ بی‌سر رابکُشهر بار می‌گویم:«نوبتِ بریدنم است»و توهمیشه کُندیاندیشه‌ی تبر

نه این‌سوی مرگنه آن‌سویشنه بستننه گشودنِ درهیچهیچجز سکوتکه با نخستین صداسراسیمه‌خیزدر سرممی‌چرخد می‌چرخدمی‌چرخد بعداز

نه این‌سوی مرگنه آن‌سویشنه بستننه گشودنِ درهیچهیچجز سکوتکه با نخستین صداسراسیمه‌خیزدر سرممی‌چرخد می‌چرخدمی‌چرخد بعداز

این روزها بین احساسات و منطق در نوسانم. نیمه‌ی اول روز شاد و خوشبین

از محمود درویش شعر می‌خواندم. نام کتاب مجذوبم کرد. اگر بگویم عکس روی جلد