در نبرد با بیحوصلگی
لشکربسته چای در قوری چینی
قُل
قل
قل
حریر بیخته آرد روی شیرینی
پوف
پوف
پوف
جلا گرفته گوشت از روغن
جیزّ
جیزّ
جیزّ
با جادوی ادویهی تازهساب
غِرچ*
غرچ
غرچ
شعر میپزم در آشپزخانه
زی
زی
زی
پینوشت ۱:
دربارهی غرچ یا قرچ
۱. فرهنگ املایی هر دو را گفته. البته دربارهٔ دندان، گفته «دندانقروچه» و «دندانکروچه»! (بین این دو تا هم باید یکی را انتخاب کنیم که «قروچه» بهنظرم رجحان دارد. نظر شما؟)
۲. «قرچقرچ» رواج هفتبرابری در بین فارسیزبانان امروز دارد.
۳. «غرچغرچ» فقط در دهخدا آمده و «قرچقرچ» فقط در عمید. (دندانغرچه / قرچه / کروچه هم در دهخدا آمده.)
۴. از نظر ریشهشناسی نمیدانم کدام اصیلتر است.
۵. در پیشنیهٔ ادبی نمیدانم کدام رایجتر بوده.
منبع ویراستاران
پینوشت ۲: به خاطر غلیظتر بودن غین و تطابق بیشتر با آوای سایش غرچ را برگزیدم.
پینوشت ۳: این شعر با یادداشت قبلش بیشتر معنا پیدا میکنه.
