آیا اسرار پیکرم را بر تو گشودمتا آبستنم کنیبه نطفه‌ی وحشت؟مگر قیم نیستی؟طفلت را

در شورشگاهکودکی فرامی‌خواندمانفرو‌می‌رویم در دروغ‌های صادقانهبه هم می‌گوییم:مراقب خودت باشمکثیدوباره:مراقب خودت باشدلگرمیم هنوزبه تکرار

سال‌هابه جهان نگریستماز تابوتی به تابوت دیگرو هرگزدستم به زندگی نرسیدمن در تمام سرزمین‌ها

ای شهاب آرزوقد فراز کنبه ابرها بگوکه از ستاره‌هاحصار بشکنندبگریندبغرند بر زمین بگو اگر

حفره‌کاوی بریده‌نفسمتیشه‌ی کلمه می‌زنمشعر نمی‌جوشد

تمام فریادهای عالم در سینه‌‌ام بودآتش‌فشانیدر آستانه‌ی انفجار تمام عشق‌های جهان در اندیشه‌‌ام بودزمستانینوروزها

تو زیباییتو زیباییاما نه جوری که دیگرانزیبایی منحصربه‌فرد خودت را داریو همین است که

کاسه‌ به کاسه می‌کنیشوقت رابه شوقی دیگرمهرت رابه مهری دیگرذوقت رابه ذوقی دیگرو هیچ

عطش شعرست درونماژدهای تبترسشبدهان گشوده بر پیکرم لبلبلبدنبال لبان شعر می‌گردمتا از دهانشخورشید بشنوم