از سطر اول افتادیمبه سطر بعدیبه سطر بعدی ایستادیم و راه افتادیمراه افتادیم و

پاییزها و زمستان‌هافرومی‌ریزند در منبرگ‌هایشانبرف‌هایشان رااین‌ست که گاهی می‌اندیشممننیمه‌ی دوم سالشاعرترم

هم‌بوی یک برگِ نورساز اندیشه‌ی درختیسبز شدم

کاش اجزای یک واژه بودیمو مرز میانماننه پاراگراف بودنه ویرگولنه فاصلهنیم‌فاصله بودمن رو بودمتو

مادر زاده شدمو پیش از هر واژه‌ایلب‌هایمبوسه راشناختند

در میان این همه گلباغچه و باغ و گلستانرنگ و رایحهریحان کنار کبابسر سفره

من پژواکمروی دیوارهای سرد و ساکتتا به خودم برگردم فریاد می‌زنمدوستت دارمدوستت دارم تو

همسایگان دورانِ سودمهاجران زیانای عابرانابزارپیشگان من انبری شکسته‌امانبارخفته‌‌‌ای که فراموش کرده‌هم گرمای دست دوست

بندگریزمدر اضطرابِ همیشه‌ی بندی دیگرپرانتز بندی را می‌بندمباز به نقطه نمی‌رسمبه بندی دیگر می‌افتم