ضددیدار

تو
در سفیدیِ چشمم
سرخ و سیاهی

در کاسه‌ی چشمم
رگه رگه 
تار بستی

پلک زدم
و هر بار
در آیینه
کسی دیگر بود

گریستم
اما
از هر اشک
به چشمم برگشتی
به سفیدی

پلک زدم به جهان
و فهمیدم

تمامِ تو را گریستم
و 
دیدن
تمام شد