دوستان همداستان

تا یادم می‌آید، آدم درونگرایی بودم. پیدا کردن دوست برایم بی‌نهایت مشکل بود. تصور کن میان آن همه انسان در جامعهٔ اطرافم با چه دشواری با کسی دوست می‌شدم. البته بعد از مدت‌ها می‌فهمیدم، دنیای ما از اولویت‌ها و دغدغه‌ها تا چه اندازه متفاوت است. خاتمه دادن یا محدود کردن رابطه هم البته برایم کار آسانی نبود. وقتی برای دوستی زمان، احساسات و خاطره خرج می‌کنی؛ دل کندن بسیار سخت‌تر می‌شود. حالا فکر کن درونگرایی هم دست و پایت را بسته و تو را در ارتباط محدود نگه داشته. پس تو ناگزیری به انتخاب ارتباطات درجهٔ اولت از میان جامعه‌ای محدود.

اما در همیشه روی یک پاشنه نمی‌چرخد.

زمان گذشت و مسیر زندگی من با یک همکاری درجه یک به کلی تغییر کرد. بعد از آشنایی و همکاری با مدرسه نویسندگی دنیای روابطم کاملا دگرگون شد. انگار مرزها رنگ می‌باختند و وطنِ دوستی‌ها مرز می‌گستراندند. فارغ از گستردگی جامعهٔ اطراف تو که وسعتش اندازهٔ انتخاب‌هایت را تعیین می‌کند؛ این اشتراک عقاید و مسیرهاست که روابط درست و عمیق می‌سازد. روابط درست و عمیقی که می‌تواند کل مسیر زندگی ما را متحول کند. دوستی‌های درست و روابط سالم علاوه بر رشددهنده و لذت‌بخش بودن سرعت ما را به سمت هدفمان صدچندان می‌کنند. دلگرمی‌ گرفتن، تایید شدن، الهام و ایده گرفتن تنها بخش کوچکی از سفر در مسیر دلچسب روابط انتخاب شده است.

پس تصمیم گرفتم، برای ارزشمندترین بخش زندگی خودم یعنی دوستان و همداستانانم در رستنگاه صفحه‌ای اختصاص دهم. این صفحه برای معرفی این عزیزان به شما و البته قدردانی از آنهاست. تمایل دارم سهم کوچکی در جبران محبت این عزیزان داشته باشم. سهمی هر چقدر کوچک و ناچیز. البته که معرفی این عزیزان علاوه بر عرض ادب و تشکر، هدف گسترش این جامعه را هم دارد. 

پس این شما و این هم جامعهٔ همداستانان عزیز من
اسکرول به بالا